پروبیوتیک چیست

پروبیوتیک چیست؟

سازمان بهداشت جهانی، پروبیوتیک‌ها را «میکروارگانیسم‌های زنده‌ای» اطلاق می‌کند که «در صورت مصرف به میزان لازم، اثرات سلامت بخشی برای میزبان خود فراهم می‌آورند». این تعریف بر اهمیت پروبیوتیک‌ها به عنوان سلولهای زنده تاکید دارد. ارگانیسم‌های پروبیوتیک شرایط را به نفع باکتری‌های مفید موجود در روده تغییر می‌دهند. این میکروارگانیسم‌ها برای هضم مواد مغذی و تعادل میکروفلور روده ضروری است.


مکانیسم عملکرد پروبیوتیک‌ها به چه شیوه ای است؟

مطالعات نشان داده است که عملکرد پروبیوتیک‌ها از طریق مکانیسم‌های زیر است:

  • رقابت برای مواد مغذی: در درون روده، میکروارگانیسم‌های مفید و میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا از مواد مغذی مشابه‌ای استفاده می‌کنند. بنابراین، به دلیل نیاز باکتری‌ها به رشد و تکثیر، نوعی رقابت برای استفاده از این مواد مغذی شکل می‌گیرد. پس از تجویز پروبیوتیک، مواد مغذی موجود برای استفاده و تغذیه میکروارگانیسم‌های بیماری زا دچار کاهش می‌شود، که در نتیجه این امر تعداد میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا  به حداقل می‌رسد.
  • رقابت برای مکان‌های چسبندگی: باکتری‌های مفید می‌توانند به دیواره روده متصل شوند و در بخش‌های مختلف روده کلونی سازی کنند. این امر باعث کاهش مکان‌های چسبندگی برای باکتری‌های بیماری‌زا خواهد شد و در نتیجه به بیرون از بدن رانده می‌شوند.
  • بهبود دستگاه گوارش: تحقیقات نشان داده است که پروبیوتیک برای افزایش کارآیی دستگاه گوارش موثر و مفید است.
  • تولید اسید لاکتیک: پروبیوتیک باعث تولید اسید لاکتیک می‌شود، و از آنجا که اسید لاکتیک موجب کاهش pH روده می‌شود، بنابراین مانع رشد باکتری‌های بیماری زا می‌شود، چرا که این باکتری‌ها عمدتاً در محیطهای قلیایی زیست می‌کنند.
  •  تاثیر بر ایمنی سیستم بدن: نتایج حاصل از تحقیقات نشان داده است که پروبیوتیک‌ها افزایش سطح مواد شیمیایی سیگنالینگ سلولی و اثربخشی سلول‌های سفید خون را افزایش می‌دهند.

 


ویژگی‌های پروبیوتیک خوب موجود در غذای حیوان خانگی چیست؟

هنگام انتخاب پروبیوتیک برای حیوان خانگی خود لازم است که بهترین محصول ممکن را شناسایی کنید. در نظر داشتن موارد زیر در هنگام انتخاب و ارزیابی نوع پروبیوتیک‌ها ضروری است:

  • ایمنی: میکروارگانیسم انتخاب شده باید غیربیماری زا و غیر سمی باشد. در اتحادیه اروپا همه پروبیوتیک‌ها باید برای استفاده در یک گونه حیوان خاص ثبت شوند. به عنوان مثال، میکروارگانیسم انتیروکوس فاسیوم (DSM 10663 / NCIMB 10415) 4b E1707 برای استفاده در سگ‌ها و گربه‌ها ثبت شده است.
  • قابلیت زیست پذیری: میکروارگانیسم‌های موجود در یک محصول پروبیوتیک باید در طول ذخیره سازی زیست پذیر باشند و زنده بمانند. علاوه بر این، پروبیوتیک‌ها نیز باید بتوانند به راحتی از معده عبور کنند تا بتوانند در روده کلونی سازی نمایند. فرآیند خشک کردن انجمادی این امکان را فراهم می‌سازد تا بتوان محصول در طول زمان مصرف آن در دمای اتاق نگهداری نمود. از سوی دیگر، تکنیک ریزکپسول سازی نیز موجب حفظ پروبیوتیک در محیط اسیدی معده می‌شود.
  • دوز کافی: غلظت پروبیوتیک باید با مقدار کل غذای مصرفی حیوان خانگی در تناسب باشد.
  • تضمین کیفیت: در هنگام تولید محصولات پروبیوتیک، رعایت استانداردها و فرآیندهای دارای سطح کیفی بالا ضروری و اجتناب ناپذیر است. این امر تضمین می‌کند که محصول مطابق با ویژگی‌های تعریف شده بوده و از میزان کارایی و امنیت قابل قبولی برخوردار باشد.

آیا استفاده از پروبیوتیک دارای عوارض جانبی است؟ آیا می‌توان دوز مصرفی پروبیوتیک را افزایش داد؟

استفاده از پروبیوتیک دارای هیچ گونه اثر جانبی نمی‌باشد. همه پروبیوتیک‌های ثبت شده در اتحادیه اروپا باید قبل از استفاده تحت آزمایش‌های ایمنی دقیق قرار گیرند. هیچ شاهدی مبنی بر مسمویت زا بودن پروبیوتیکها مشاهده نشده است. حتی چنانچه 100 بار بیشتر از مقدار و دوز توصیه شده برای تغذیه حیوان خانگی استفاده شود همچنان هیچ مشکلی برای آن حیوان ایجاد نمی‌شود. با این حال، ذکر این نکته ضروری است که مصرف پروبیوتیک‌ها را نمی‌توان به صورت بیش از حد افزایش داد، زیرا مقدار اضافی آن از طریق مدفوع دفع می‌شود. فقط باکتری‌های بیماریزا هستند که می‌توانند در داخل روده بیش از حد تجمع یابند و کلونی سازی کنند، که این تجمع منجر به ایجاد اسهال می‌شود. تغذیه حیوان خانگی با پروبیوتیک به صورت روزانه از بروز این مشکل جلوگیری می‌کند.


آیا می‌توان پروبیوتیک‌ها را همزمان با آنتی بیوتیک‌ها استفاده کرد؟

هنگامی که از آنتی بیوتیک ها، و به ویژه نوع خوراکی آنها، استفاده می‌شود، جمعیت طبیعی فلور روده ای کاهش می‌یابد، و چنانچه مدت زمان درمان با آنتی بیوتیک طولانی تر شود، اثر آنتی بیوتیک بر روی روده بسیار عمیق تر خواهد بود. شواهد نشان می‌دهد که مصرف مکمل پروبیوتیک همزمان با آنتی بیوتیک می‌تواند بروز اسهال مرتبط با آنتیبیوتیک را کاهش دهد. پروبیوتیک را همزمان با آنتی بیوتیک تجویز نکنید. در صورت امکان، حداقل سه ساعت بین آنها فاصله در نظر بگیرید. پروبیوتیک اثربخشی آنتی بیوتیک را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد.


پریبیوتیک چیست؟

پریبیوتیک‌ها کربوهیدرات‌هایی (قند پیچیده) غیر قابل هضم هستند که در انواع مختلف گیاهان، سبزیجات و دانه‌ها (= غلات) یافت می‌شوند. آنها به عنوان یک منبع غذایی برای باکتری‌های سودمند عمل می‌کنند و در نتیجه رشد آنها را تحریک می‌کنند. این کربوهیدرات‌ها به دلیل پیچیدگی خود، نسبت به هضم در معده به وسیلة آنزیم‌های بزاق و روده مقاومت نشان می‌دهند و وارد روده هایی می‌شوند که از طریق باکتری‌های پروبیوتیکی تخمیر می‌شوند. تحریک انتخابی رشد باکتری‌های پروبیوتیک نشان می‌دهد که پریبیوتیک‌ها برای سیستم روده ای مفید هستند.

پریبیوتیک مورد استفاده در تمام محصولات غذایی ProBiotic LIVE منحصر به پروتکسین است که شامل فروکتو الیگوساکارید (FOS) و آکاسیا (صمغ عربی) می‌باشد. این پریبیوتیک دارای منبع دوگانه، در مقایسه با پریبیوتیک دارای منبع واحد، اثر خود را در بخش بزرگتری از روده تحمیل می‌کند.


چرا از ماست (دارای باکتری) زنده نمی‌توان استفاده نمود؟

ماستی که دارای باکتری زنده باشد می‌تواند باعث نفوذ برخی میکروارگانیسم‌های زنده به دستگاه گوارش حیوان شود. با این حال، در مقایسه با محصولات ProBiotic LIVE، ماستی که دارای باکتری زنده باشد معایب خاصی دارد:

  • غلظت میکروارگانیسم‌های زنده موجود در ماست ناشناخته است، اما به طور کلی نسبت این میکروارگانیسم‌های زنده در ماست ناچیز است. سطح این میکروارگانیسم‌های زنده در ماست به میزان تازه‌بودن ماست و همچنین شرایطی بستگی دارد که ماست تحت آن نگهداری شده است. این غلضت را با غلظت بالا و تضمین شده پروبیوتیک در محصولات ProBiotic LIVE مقایسه کنید.
  • سویه‌های میکروارگانیسمی ای که در ماست وجود دارد اغلب به منظور افزودن طعم و یا بهبود بافت ماست استفاده می‌شود و فاقد خاصیت پروبیوتیکی است. بنابراین، میکروارگانیسم‌های موجود در ماست ممکن است فاقد هر گونه مزیت پروبیوتیک باشند.

آیا باکتری‌های موجود در پروبیوتیک زنده در شرایط بسیار اسیدی معده زنده می‌مانند؟

همه پروبیوتیک‌های پروتکسین برای حیوانات خانگی ریزکپسول سازی می‌شوند، بدین معنی است که از محیط بسیار اسیدی در معده محافظت می‌شوند. ریزکپسول سازی این پروبیوتیک‌ها را قادر می‌سازد تا با عبور از معده، به روده دسترسی پیدا کنند و در آنجا شرایط تعادل میکرو فلور را بهبود بخشیده و در نتیجه سلامت حیوان خانگی را تضمین نمایند.


ریزکپسول سازی چیست؟

ریزکپسول سازی فرایندی است که به موجب آن، باکتری‌های پروبیوتیک در طول فرایند تولید، توسط یک پوشش محافظ محصور می‌شوند. این پوشش اجازه می‌دهد که باکتری در حالت غیرفعال قرار گیرد تا زمانی که بلعیده شوند، و از این طریق زیست پذیری آنها را در طول عمر فروشگاهی تمام محصولات غذایی ProBiotic LIVE تضمین می‌گردد.